و ماهيچه‌هاى صاف و مجارى داخلى بدن بروز مىكنند را معالجه مىكند . از اينجا ، اهميت آويشن در طب امروز معلوم مىشود . 3 . آويشن گازهاى روده‌ها را جذب كرده و از بين برده و در درمان نفخ معده و روده‌ها مؤثر است . 4 . آويشن گردش خون را تحريك و جريان آن را منظم مىكند . 5 . آويشن هوش و قوهء ادراك را زياد مىكند . 6 . آويشن اعمال اعضاى جنسى را در بدن تحريك و تقويت مىكنند . 7 . آويشن در درمان بيمارىهاى ريوى ، زكام ، برونشيت ، آسم ، گريپ ، سياه‌سرفه و آنژين مفيد بوده و خلطآور خوبى است . 8 . آويشن ترشح آب دهان ، ترشح عرق و ترشح بول را زياد مىكند و از اين لحاظ آن را در بيمارىهاى مربوط مورد استفاده قرار مىدهند . 9 . آويشن به عقيدهء شابرول و پارتوريه ، متخصصان بيمارىهاى كبد ، ترشح صفرا را زياد مىكند و آن را به جريان مىاندازد ، بنابراين ، سلول‌هاى كبد را به كار و فعاليت وامىدارد و در اين مورد اصطلاحا مىگويند كلرتيك « 1 » است . 10 . آويشن قاعده‌آور ( مدر طمث ) است و در بانوانى تجويز مىشود كه قاعدهء آنان بند آمده است ، يا اينكه ترشحات سفيد در آن‌ها ديده مىشود . 11 . آويشن به علت وجود تيمول كه در آن است يك ضد عفونى و ضد انگل قوى است و انواع كرم‌هاى روده از قبيل تريكوسفال آنكيلوستوم و اكسيور ( كرمك ) را مىكشد و علاوه بر كشتن كرم‌ها ، تخم كرم را نيز از بين مىبرد . 12 . از آويشن ، اسانسى مىگيرند كه مسكّن بسيار خوبى براى درمان دردها است و اين اسانس را در تركيب بم‌ترانكيل و بم اپودلدوك كه پمادهاى مسكّن خيلى مؤثرى هستند ، داخل كرده و به‌طور موضعى آن را استعمال مىكنند ( به پوست بدن مىمالند ) .

--> ( 1 ) . Choleretique